چرخ خیاطی را می توان به روش های مختلفی طبقه بندی کرد، اما رایج ترین آنها بر اساس نوع دوخت و کاربرد آن است. دوخت چرخ خیاطی را می توان به طور کلی به دوخت قفلی و دوخت زنجیره ای تقسیم کرد. دوخت قفلی رایج ترین است. از دو نخ تشکیل شده است که مانند یک طناب در هم تنیده شده اند و نقطه در هم تنیده در وسط پارچه قرار دارد. این دو رشته به صورت مقطعی-شبیه دو قفل هستند که با هم قفل شده اند، از این رو نام قفل است. این دوخت روی پارچه هایی با انقباض کم مانند پنبه، پشم یا چرم استفاده می شود. شکل از هر دو طرف یکسان است و شبیه یک خط نقطه چین است. دوخت متراکم است و قدرت دوخت عموماً از دوخت دستی بیشتر است.
دوخت زنجیر از طریق خود{0}}پیوند یا به هم پیوستن حلقههای نخ ایجاد میشود. انواع متداول عبارتند از: یک-دوخت زنجیر نخ، دو-دوخت زنجیره نخ، و سه-دوخت زنجیره ای نخ. این دوخت با خاصیت ارتجاعی آن مشخص می شود و به آن اجازه می دهد بدون شکستگی با پارچه کشیده و منقبض شود. برای لباس های ساخته شده از پارچه های کشسان یا برای پوشاندن اقلام به راحتی گشاد و جاهای خالی لباس مناسب است.
علاوه بر این، چرخ خیاطیها را میتوان بر اساس کاربردشان به ماشینهای خانگی، صنعتی و خدماتی، و بر اساس نوع پیشرانه آنها به ماشینهای چرخ خیاطی دستی، چرخ خیاطی با پا{1} و چرخ خیاطی الکتریکی طبقهبندی کرد.
